ျမတ္ဗုဒၶ၏(၃၂)ပါးေသာ လကၡဏာေတာ္ႀကီးမ်ား

(၁)ေျမ၌နင္းေသာ္ ညီညြတ္ေသာေျခ ဖဝါးေတာ္အျပင္ႏွင့္အလယ္မခြက္ (၂)ႏွစ္ဖက္ေသာဖဝါးေတာ္၌(၁ဝ၈) ကြက္စက္လကၡဏာေတာ္မ်ား႐ွိ၏ (၃)ေ႐ွလ်ွားေသာ ဖေနာင့္ေတာ္႐ွိ၏ (၄)ေ႐ွသြယ္ေသာ ေျခ၊လက္ေခ်ာင္း တို႔႐ွိ၏ (၅)ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႕ေသာ ေျခ၊လက္ဖ ဝါးေတာ္မ်ား႐ွိ၏ (၆)ေလသြန္နန္းတံခါး၌ စိုက္စီထား အပ္ေသာေ႐ႊပြတ္လံုး(ဇာလီ)တိုင္ ကဲ့သို႔ ညီညြတ္စြာ အၾကားမထင္္ ေျခ၊လက္ေခ်ာင္းေတာ္မ်ား႐ိွ၏ (၇)ျမဴအညစ္ေၾကးမတြယ္ စဥ္းငယ္ ျမင့္ေသာ ေျခဖမ်က္ေတာ္႐ွိ၏- (ေျခမ်က္စိ) (၈)ဧဏီမည္ေသာသားေကာင္၏သ လံုး ျမင္းေခါင္းႏွင့္တူေသာသလံုး ျမင္းေခါင္း႐ွိ၏(ေျခသလံုးေတာ္အ ရင္းအဖ်ားတေျပးညီျပည့္ၿဖိဳးျခင္း) (၉)ရပ္ေတာ္မူလ်က္ကပင္ ကိုယ္ေတာ္ ကိုမကိုင္းမညႊတ္ဘဲလက္ဖဝါးႏွစ္ ဖက္ျဖင့္ ပုဆစ္ဒူးဝန္းေတာ္ႏွစ္ဖက္ ကိုသံုးသပ္ထိေတြ႕ေတာ္မူႏုိင္၏ (၁ဝ)ဆဒၵန္ဆင္မင္းပမာ အအိမ္ျဖင့္ဖံုး ထားေသာေယာကၤ်ားနိမိတ္႐ွိျခင္း (၁၁)သိဂၤီနိက္ ေ႐ႊစင္အဆင္းကဲ့သို႔အ ေရေတာ္႐ွိျခင္း (၁၂)သိမ္ေမြ႕ေသာအေရေတာ္႐ွိျခင္း လကၡဏာေတာ္ေၾကာင့္ ျမဴအညစ္ ေၾကးတို႔မလိမ္းကပ္ႏုိင္ျခင္း (၁၃)ေမြးညင္းတြင္းတစ္တြင္းစီလ်ွင္ ေမြးညင္းတစ္ပင္စီသာေပါက္ျခင္း (၁၄)မ်က္ႏွာေတာ္ကို ေမာ္ဖူးသည့္ပမာ အထက္သို႔သာ အဖ်ားေကာ့ေသာ ေမြးညင္းေတာ္႐ွိျခင္း (၁၅)ျဗဟၼာမင္းကိုယ္ကဲ့သို႔ေျဖာင့္မတ္ ေသာကိုယ္ေတာ္႐ွိျခင္း (၁၆)ေျခ/လက္ဖမိုးႏွစ္ဖက္ ပုခံုးေတာ္ ႏွစ္ဖက္ လည္ကုပ္ေတာ္တို႔၌ျပည့္ ၿဖိဳးေသာအသားေတာ္႐ွိျခင္း (၁၇)ျခေသၤ့မင္း၏ ေ႐ွပိုင္းကိုယ္ကဲ့သို႔ ျပည့္ေသာကိုယ္ထည္႐ွိျခင္း (၁၈)ေ႐ႊပ်ဥ္ခ်ပ္ပမာ ခါးေတာ္မွ လည္ ကုပ္ေတာ္ထိျပည့္ေသာေက်ာကုန္း ေတာ္႐ွိျခင္း (၁၉)အရပ္ေတာ္ႏွင့္အလံေတာ္ညီမ်ွ သျဖင့္ ပေညာင္ပင္အဝန္းကဲ့သို႔ လံုးေခ်ာေသာကိုယ္ေတာ္႐ွိျခင္း (၂ဝ)ညီညာလံုးဝန္းသည့္လည္တိုင္ ေတာ္႐ွိျခင္း (၂၁)ျခေသၤ့မင္း၏ေမးကဲ့သို႔(ၿပံဳးေတာ့ မည့္အရိပ္ေသြးတဲ့)ေမးေတာ္႐ွိ၏ (၂၂)ႏွမ္းေစ့ခန္႔မ်ွငယ္လွေသာအရသာ ကိုလည္းတကိုယ္လံုးပ်ံ႕ေအာင္ပို႔ နိုင္၏(၇ဝဝဝ ေသာအရသာေၾကာ တို႔အဖ်ားျခင္းအဖ်ားျခင္းအပ္လည္ မွာစြပ္လ်ွက္႐ွိေသာေၾကာင့္) (၂၃)သြားေတာ္(၄ဝ)အျပည့္ပါ႐ွိျခင္း (၂၄)လႊျဖင့္ျဖတ္သကဲ့သို႔ သြားေတာ္ မ်ားညီျခင္း (၂၅)မက်ဲ မကြာညီညာေစ့ေသာသြား ေတာ္႐ွိျခင္း (၂၆)ေသာၾကာၾကယ္ပမာျဖဴဝင္းၿပီးအ ေရာင္လက္ေနေသာ စြယ္ေတာ္ ေလးေခ်ာင္းပါ႐ွိျခင္း (၂၇)႐ွည္လ်ွား ႏူးညံ့ က်ယ္ျပန္႔ေသာ လ်ွာေတာ္႐ွိျခင္း (၂၈)ျဗဟၼာမင္းကဲ့သို႔အဂၤါ(၈)ပါးႏွင့္ ျပည့္စံုေသာအသံ႐ွိျခင္း (၂၉)ၾကည္ညိဳဖြယ္မ်က္လံုးေတာ္႐ွိျခင္း (၃ဝ)ဖြားသစ္စနြားငယ္မ်က္ေမြးကဲ့သို႔ ႏူးညံ့ပ်ိဳႏုေသာမ်က္ေမြးေတာ္႐ွိျခင္း (၃၁)မ်က္ေမွာင္(မ်က္ခံုးေတာ္)ႏွစ္ဖက္ အလယ္ခ်က္၌ ဥဏၰလံု ေမြ႐ွင္ ေတာ္ေပါက္ေရာက္ျခင္း (၃၂)နဖူးေတာ္ဝယ္ ပင္ကိုပကတိအား ျဖင့္သင္းက်စ္ေ႐ႊျပားကပ္စီ၍ထား သကဲ့သို႔ သင္းက်စ္ေတာ္အသြား လႊာပါ႐ွိျခင္း။ (စသည္တို႔မွာ မဟာပုရိသလကၡ ဏာေတာ္(၃၂)ပါးတို႔ျဖစ္၏) အဂၢမဟာပ႑ိတ ဘဒၵႏၲသီဟဗလ(ပါဠိပါ႐ဂူ) ထီးလိွိဳင္ေက်ာင္း၊ရမည္းသင္း ေရးသားျပဳစုခဲ့သည့္ ဗုဒၶေဂါတမ၏ ဗုဒၶဝင္ အက်ဥ္းမွ႐ယူမ်ွေဝပါ၏။ 

* ျဗဟၼာစိုရ္ စည္းဝိုင္း *

လူတိုင္းကို ေမတၲာထားပါ...
ေမတၲာ ထားဖို႔လံုးဝမရ ႏိူင္ရင္ေကာ...
ဘယ္လိုလုပ္မလဲ??

လူတိုင္းကို ဂရုဏာထားပါ
ဂရုဏာ ထားဖို႔လံုးဝမရ ႏိူင္ရင္ေကာ...
ဘယ္လိုလုပ္မလဲ??

လူတိုင္းအေပၚ မုဒိတာပြားပါ
မုဒိတာပြား ဖို႔လံုးဝမရ ႏိူင္ရင္ေကာ...
ဘယ္လိုလုပ္မလဲ??

ေလ့လာေလေလ ပိုေလးနက္ေလေလပါ
ဘယ္အရာကိုမဆို အစြန္းေရာက္ မသြားဖ႔ိုဟာလည္းပဲ အင္မတန္ အေရးႀကီးပါတယ္။

ေမတၲာ ဂရုဏာေတြဟာ တခါတေလက်ရင္
လြန္မွန္းမသိလြန္သြားတတ္ျပန္ေရာ။
ေမတၲာ လြန္ေတာ့ တဏွာ ေလာဘ ရာဂ ေတြျဖစ္တတ္သလို
ဂရုဏာလြန္ျပန္ရင္ေတာ့ ေသာကေတြ ေဒါသေတြနဲ႔ရင္ဆိုင္ေတြ႔ၾကံဳ ရတတ္ျပန္တယ္။

အဲဒီလို ျဗဟၼာစိုရ္ တရား မရွိျခင္းႏွင့္ ပိုလြန္းျခင္း ဆိုတဲ့ အစြန္းႏွစ္ဖက္ကို ထိန္းခ်ဳပ္ဖို႔အတြက္ စည္းဝိုင္းေလးတစ္ခု
ကေတာ့ ဥေပကၡာတရားပါပဲ။

အေလးနက္ဆံုး နဲ႔ အသိမ္ေမြ႔ဆံုးတရားလို႔
လည္းဆိုခ်င္ပါတယ္။ အရာရာကို ကိုယ္နဲ႔မဆိုင္သလို လ်စ္လ်ဴရွဳထားရမယ္လို႔
မဆိုလိုတဲ႔ တရား မွန္းကိုေတာ့ အတပ္ေျပာရဲပါတယ္။

တခါတေလက်ရင္ ကိုယ္က ဘယ္လိုမွေမတၲာ ဂရုဏာ မုဒိတာ မထားႏိူင္တဲ႔ လူေတြနဲ႔လည္း ဆံုခဲ႔ဖူးပါတယ္။ အကုသိုလ္ႀကီးမွန္းသိလ်က္နဲ႔ ဘယ္လိုမွ
ေမတၲာထားလို႔ မရတဲ႔အတြက္ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုေတာင္ အျပစ္တင္မိတာေတြလည္း ရွိခဲ႔ဖူးပါတယ္။
တကယ္ေတာ့ စည္းဝိုင္းထဲမွာေနဖို႔ ေမ့ခဲ႔တာေတြပါ။
ေမတၱာထားမရေတာ့ဘာျဖစ္လဲ
ေဒါသျဖစ္ေနမဲ႔အစား ဥေပကၡာျပဳလိုက္ေပါ့။

တခါတခါက်ျပန္ရင္ေတာ့လည္း
အရမ္းဒုကၡေရာက္ေနသူ ကိုယ္ကကူညီလို႔လည္းမရႏိူင္ မတတ္ႏိူင္သူေတြကို ေတြ႔ျပန္ေတာ့လည္း
မေနႏိူင္မထိုင္ႏိူင္ေအာင္ သနားဂရုဏာသက္ျပီး သူတို႔အတြက္ ပူေဆြးေသာကေတြျဖစ္ျပန္ေရာ။ အဲဒါေတြစဥ္းစားမိလို႔ ဒီအေၾကာင္းအရာေလး ေရးျဖစ္တာပါ။
ဘယ္လိုစဥ္းစားမိသလဲဆိုေတာ့ တစ္စံုတစ္ေယာက္ကို ဂရုဏာသက္ျပီး ေသာကျဖစ္ေနခ်ိန္မွာေပါ့...
ဘုရားေဟာထားတဲ႔ ျဗဟၼာစိုရ္တရားဆိုတာ ကုသိုလ္တရားျဖစ္ျခင္းအေၾကာင္းအရင္းေတြပါ။ ဘာေၾကာင့္ငါကပူေဆြး ဝမ္းနည္းျခင္းျဖစ္ေနရတာလဲ လို႔ေပါ႔။
ေသခ်ာျပန္စဥ္းစားၾကည့္လိုက္မွ က်ေနာ္ထားတဲ႔ ဂရုဏာက စည္းလြတ္ဝါးလြတ္ျဖစ္ေနတာကို။ ဥေပကၡာ အဝန္းအဝိုင္းထက္ေက်ာ္လြန္ေနေတာ့
ေသာကေတြျဖစ္ရတာေပါ့။

ဒါေတြက က်ေနာ့္ခံစားခ်က္ေတြအရင္းခံျပီး
အေျဖရွာရင္းရလာတဲ႔ အပိုင္းအစေလးေတြပါ။ မွန္ခ်င္မွလည္းမွန္ႏိူင္ မွာပါ။

ဒီလိုမ်ိဳး အေၾကာင္းရင္းကို သိရျပီးတဲ့အခ်ိန္ကစျပီး စိတ္ေတာ့ အရင္ကထက္စာရင္ နည္းနည္းပိုထားတတ္လာေတာ့ အမွန္ပဲ။

ကိုယ္မုန္းတဲ႔ သူေတြနဲ႔ ေတြ႔ၾကံဳ ဆက္ဆံေနရတယ္။
စည္းဝိုင္းထဲမွာေနဖို႔ တိုက္တြန္းလိုက္တယ္။
ဘာမွ မတတ္ႏိူင္တဲ့ အေၾကာင္းအရာ အျဖစ္အပ်က္ေတြလည္း ေတြ႔ၾကံဳ ရတယ္။
စည္းဝိုင္းထဲမွာေနဖို႔ တိုက္တြန္းလိုက္တယ္။
ဥေပကၡာ ဆိုတ႔ဲစည္းဝိုင္းေပါ့။
သာမာန္လူသားတစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့အတြက္ စည္းေက်ာ္တာေတြလည္းရွိေနဆဲဆိုတာေတာ့ ေျပာစရာေတာင္ မလိုေလာက္ပါဘူး။
တခါတစ္ရာ ႀကိဳးစားလို႔ တစ္ခါေအာင္ျမင္ရင္လည္း တစ္ခါေပါ႔။

ေလာကႀကီး ေအးခ်မ္းသာယာဖို႔ အတြက္
ဒီတရားေလးပါးကို ကုိယ္စီကိုယ္ငွ က်င့္သံုး
ေဆာက္တည္ႏိူင္ၾကပါေစခင္ဗ်ာ။

ေနာင္တဆယ္ပါး

ျပည္ဗာရာဏ ၿမိဳ႔မစည္ပင္
ဇနသႏၲ မည္ရဘုရင္
အေလာင္းေတာ္ျမတ္ မိန္႔မွတ္ျပည္တြင္
ေဟာေဖာ္ၾကား ဆယ္ပါးေနာင္တပင္။

(၁) "ငယ္စဥ္ပညာ မသင္ျခင္း"
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ငယ္စဥ္ကာလ သိပၸမ်ားစြာ
မသင္မၾကား မွတ္သားမရွာ
စီးပြားေရး၌ ဝန္ေလးေနာင္ခါ
ပူေၾကာင့္ၾက ေနာင္တျဖစ္တတ္စြာ။

(၂) “စီးပြားမစုျခင္း”
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ကံအားဉာဏ္အား စီးပြားႏုပ်ဳိ
ရွိပါလ်က္သား စီးပြားမသို
မရွာမွီးပဲ သက္ႀကီးရြယ္အို
ေနာင္တႀကီး ပူမီးဆိုက္လို႔ဖို။

(၃) “သူတစ္ပါးသားမယား ျပစ္မွားျခင္း”
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
အရြယ္ရွိတုန္း ရယ္ျပံဳးေပ်ာ္ေပ်ာ္
မိတ္ေကာင္းေဆြေကာင္း မေပါင္းမေဖၚ
သူ႔မယား၌ ေမွာက္မွားခြၽတ္ေခ်ာ္
စိုးရိမ္ရ ေနာင္တအပူေပၚ။

(၄) “သူတစ္ပါးခ်စ္ျခင္း ဖ်က္စီးျခင္း”
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
သူႏွစ္ဦးတို႔ အထူးခံုမင္
ခ်စ္ခင္ေအးခ်မ္း အကြၽမ္းတဝင္
ကြဲျပားေစေသာ ကုန္းေခ်ာမိလွ်င္
မွားေလစြ ေနာင္တပူဖို႔ျပင္။

(၅) “သူတစ္ပါးအသက္ သတ္ျခင္း”
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
မညႇာရက္စက္ သူ႔သက္ဇီေဝ
မ်က္မာန္ၾကမ္းၾကဳတ္ သတ္ပုတ္မိေခ်
ေနာင္ခါက်ေတာ့ ေတြးဆပူေစ
မွားေလျခင္း ပူျပင္းေနာင္တေတြ။

(၆) “မေပးလွဴျခင္း”
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ဥစၥာဓန ေလာက္ငကုံလံု
သံုးေဆာင္ဖြယ္မ်ား ထင္ရွားအစံု
ေပါႂကြယ္ေ႒းလည္း မေပးလွဴတံု
ေနာင္ခါၾက ေနာင္တယူဖို႔ၾကံဳ။

(၇) “မိဘအား မလုပ္ေကြၽးျခင္း”
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ေက်းဇူးႀကီးလွ မိဘႏွစ္ဆူ
ေကြၽးေရးေမြးေရး အေလးမမူ
လုပ္ေကြၽးႏိုင္သား ပစ္ထားေသာသူ
စိတ္သာခ် ဒိ႒ေနာင္တပူ။

(၈) “မိဘစကား နားမေထာင္ျခင္း”
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ငယ္ရြယ္ခိုက္မို႔ အမိုက္တြင္တြင္
မိဘစကား ေထာင္နားမဝင္
ထင္ရာစိုင္းလို႔ ထင္တိုင္းေပ်ာ္ရႊင္
ေနာင္ခါေရာက္ စိတ္ေနာက္ေနာင္တပင္။

(၉)“ပညာရွိႏွင့္ မေပါင္းျခင္း”
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ပညာရွိေပါင္း သူေကာင္းသူေတာ္
ဆည္းကပ္ခ်ိန္လည္း မွီဝဲမေပ်ာ္
လိမၼာကင္းလို႔ မႈခင္းၾကံဳေသာ္
ေနာင္တႀကီး ဖိစီးပူဖို႔ေနာ္။

(၁၀) “ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ မရွိျခင္း”
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ကုသိုလ္သိုက္မ်ဳိး စိုက္ပ်ဳိးထူေထာင္
မ်ားေအာင္ေပါင္းစု ေကာင္းမႈမေဆာင္
မ်က္ႏွာလႊဲလို႔ အျမဲေသြေရွာင္
ေနာင္ခါက် ေနာင္တပူမီးေလာင္။

ေနာင္တ ဆယ္ပါး တရားၾကည္ညိဳ
စြဲယူၾကပ္ၾကပ္ သိအပ္သကို
စိတ္ဝယ္စြဲလို႔ အျမဲပိုက္သို
ၾကဥ္ေရွာင္ၾက ေနာင္တပူမီးကို။

နိဗၺာန္ကုိဘယ္လုိသြားေရာက္နုိင္ပါသလဲ?

ပုဏၰားႀကီး အေမး၊ ျမတ္ဗုဒၶေျဖ

အရွင္ေဂါတမ၊ နိဗၺာန္ဆိုတာရွိသလား

ရွိပါတယ္-ပုဏၰားႀကီး

အရွင္က နိဗၺာန္ရွိတဲ့ေနရာကို သိပါသလား

သိပါတယ္

နိဗၺာန္ေရာက္ေၾကာင္း အက်င့္ျမတ္ဆုိတာ ရွိပါသလား

ရွိပါတယ္-ပုဏၰားႀကီး

အဲဒါကို အရွင္ေဂါတမက ေဟာႏုိင္ပါသလား


ေဟာႏုိင္ပါတယ္

အရွင္ေဂါတမ ေဟာျပေပးတာကို နာရသူတုိင္း အဲဒီနိဗၺာန္ဆီ
ေရာက္ပါသလား

ေရာက္တဲ့သူေတြလဲ ရွိပါတယ္၊ မေရာက္တဲ့သူေတြလဲ ရွိပါတယ္

ဘယ္လုိျဖစ္လုိ႔လဲ-အရွင္ေဂါတမ မေရာက္တဲ့သူေတြက ဘာျဖစ္လုိ႔
မေရာက္ၾကတာလဲ

ျမတ္ဗုဒၶအေမး ပုဏၰားႀကီး အေျဖ

ပုဏၰားႀကီး-သာ၀တၳိၿမိဳ႕ဆုိတာ ရွိပါသလား

ရွိပါတယ္၊ အရွင္ေဂါတမ

သာ၀တၳိၿမိဳ႕ရွိတဲ့ေနရာကို သင္သိပါသလား

သိပါတယ္၊ အရွင္ေဂါတမ

သာ၀တၳိၿမိဳ႕သို႔ ေရာက္ေစႏုိင္တဲ့လမ္းကေရာ ရွိသလား

ရွိပါတယ္- အရွင္ေဂါတမ

အဲဒီလမ္းကို ပုဏၰားႀကီးက ေျပာျပေပးႏုိင္ပါသလား

ေျပာျပေပးႏုိင္ပါတယ္-အရွင္ေဂါတမ

ပုဏၰားႀကီးေျပာျပတာကို သိတဲ့သူတုိင္း သာ၀တၳိၿမိဳ႕သုိ႔ ေရာက္ပါ
သလား

ေရာက္တဲ့သူေတြလဲ ရွိတယ္၊ မေရာက္တဲ့သူေတြလဲ ရွိပါတယ္

ဘယ္လုိျဖစ္လုိ႔လဲ- ပုဏၰားႀကီး

တပည့္ေတာ္ နားလည္သြားပါၿပီ အရွင္ဘုရား။ ေျပာျပေပးထားတဲ့
အတုိင္း ေသခ်ာမွတ္သားၿပီး ေသခ်ာလုိက္နာၿပီး သြားသူေတြပဲ ေရာက္ပါ
တယ္ အရွင္ဘုရား


http://www.sbay-student.org/

www.dhammaanalysis.multiply.com/


နိဗၺၺာန္ ဟူသည္

နိဗၺာန္ သည္ အဘိဓမၼာ တြင္ အသခၤတ ဓမၼအစစ္အမွန္ျဖစ္ပါတယ္။ ယင္း အစစ္အမွန္ တရားကို အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ အဓိပၸါယ္ ဖြင္႔ဆိုမႈမ်ားေၾကာင့္လည္း နိဗၺာန္ အယူအဆသည္ ဗုဒၶဘာသာေလာကတြင္ သာမက အျခား အေတြးအေခၚပညာရွင္မ်ား ၊ ဘာသာ၀င္မ်ား ၾကားတြင္ပါ စိတ္၀င္စားစရာ ထင္ရွားလာရပါတယ္။ သို႔ေသာ္ ရွိသမွ်ေသာ သမိုင္း တေလွွ်ာက္ အဓိပၸါယ္ ဖြင္႔ဆိုမႈမ်ားသည္ နိဗၺာန္ ဟူသည္မည္သည္႔ အရာျဖစ္ေၾကာင္း တိက်ရွင္းလင္းေသာ အေျဖသို႔ မေရာက္ခဲ႔ၾကပါ။ ထိုသို႔ ျဖစ္ရျခင္းမွာ -

၁။ က်မ္းျပဳသူ အသံုးျပဳေသာ ဘာသာစကားတြင္ ကန္႔သတ္ခ်က္ရွိေနေသာေၾကာင္႔
ျဖစ္သည္ ။
၂။ က်မ္းျပဳသူ ကိုယ္တိုင္ နိဗၺာန္ ကို မ်က္ေမွာက္ျပဳသည္အထိ က်င္႔ၾကံအားထုတ္မွဳ
မရွိေသာေၾကာင္႔ ျဖစ္သည္။
၃။ က်င္႔ၾကံအားထုတ္ေသာ္လည္း နိဗၺာန္ႏွင္႔ ထပ္တူထပ္မွ် ႏွိုင္းယွဥ္ျပစရာ မည္သည္႔
အရာမွ မရိွေသာေၾကာင္႔လည္း ျဖစ္ပါသည္။

နိဗၺာန္ ဟူသည္ ပါဠိစာလံုး နိဗၺာန ဟူေသာ ပုဒ္မွ လာသည္ ။ ျငိမ္းသတ္သည္ ဟု ဆိုလိုသည္ ။ ထို႔ေၾကာင္႔ ေလာဘ၊ေဒါသ၊ေမာဟ မီးမ်ားကို ျငိမ္းသတ္ႏိုင္ျခင္းသည္ နိဗၺာန္ျဖစ္သည္ ။ (ရတန သုတ္တြင္ ေတြ႔ႏိုင္သည္။)
တဖန္ နိဗၺာန ဟူေသာ ပုဒ္သည္ ပါဠိဘာသာ နိ ႏွင္႔ ၀ါန ကို ေပါင္းထားျခင္းျဖစ္သည္ ။ နိ - မရွိ၊ လြတ္ေျမာက္ျခင္း ၊ ထြက္ခြာျခင္း ။ ၀ါန - တဏွာ ။ နိ၀ါန = နိဗၺာန = တဏွာမရွိျခင္း ၊ တဏွာမွ ကင္းလြတ္ျခင္း ျဖစ္သည္။

ဗုဒၶဘာသာအရ နိဗၺာန္ ႏွစ္မ်ဳိးရွိသည္။
၁။ သဥပါဒေသသ နိဗၺာန္
၂။ အႏုပါဒေသသ နိဗၺာန္ တို႔ျဖစ္သည္။

သဥပါဒေသသ နိဗၺာန္

မေသမွီ ဤရုပ္နာမ္ ျဖစ္ေသာ ဤခႏၶာကိုယ္ႀကီးရွိေနစဥ္ အေတာအတြင္း ရေသာ နိဗၺာန္ကို သဥပါဒေသသ နိဗၺာန္ဟု ေခၚသည္။
၁။ ပထမမဂ္ဥာဏ္ရေသာ ေသာတာပန္သည္ ေသာတာပန္ကို ျမင္အပ္၊ ရအပ္ေသာ
သဥပါဒေသသ နိဗၺာန္ ကိုရ၏။
၂။ ဒုတိယမဂ္ဉာဏ္ရေသာ သကဒါဂါမ္သည္ သကဒါဂါမ္ကို ျမင္အပ္၊ ရအပ္ေသာ
သဥပါဒေသသ နိဗၺာန္ ကိုရ၏။
၃။ တတိယမဂ္ဉာဏ္ရေသာ အနာဂါမ္သည္ အနာဂါမ္ကို ျမင္အပ္၊ ရအပ္ေသာ
သဥပါဒေသသ နိဗၺာန္ ကိုရ၏။


အႏုပါဒေသသ နိဗၺာန္

ေသၿပီးေနာက္ ဘ၀မကူးေတာ့ပဲ ရအပ္ေသာ နိဗၺာန္ကို အႏုပါဒေသသ နိဗၺာန္ဟု ေခၚ သည္။ စတုတၳမဂ္ဉာဏ္ရေသာ ရဟႏၲာသည္ သဥပါဒေသသ နိဗၺာန္ကိုရ၍ မေသမွီ ခႏၶာရွိစဥ္ အေတာအတြင္း နိဗၺာန္သႏၲိသုခ ခ်မ္းသာႀကီးကို (၇)ရက္ထိ မစား၊ မေသာက္၊ မအိပ္ပဲ ၀င္စား၍ ေနႏိုင္၏။ ေသေသာအခါ ခႏၶာျပန္မရေတာ့ပဲ ဘ၀တစ္ဖန္ ျပန္မျဖစ္ ေတာ့သည့္ အႏုပါဒေသသ နိဗၺာန္ကို စံ၀င္ႏိုင္ၾကရပါသည္။ နိဗၺာန္ႏွင့္ ပတ္သက္၍

မိလိႏၵမင္းႏွင္႔ အရွင္နာဂသိန္ တို႔၏ အေမး အေျဖ

ေထရ္ - မင္းၾကီး ၊ေကာင္းကင္ႏွင္႔ နိဗၺာန္ သည္ ထင္ရွားရွိ၏ ။ သို႔ေသာ္ တစံုတရာေသာ အေၾကာင္းေၾကာင္႔မွ် မျဖစ္။
မင္း - ဒီလိုဆို အရွင္ဘုရားသည္ မရွိေသာတရားကို နိဗၺာန္ ဟု ညႊန္ျပမိေလျပီ။

ေထရ္ - မင္းၾကီး နိဗၺာန္ ဟူသည္ ရွိ၏ ။ မေနာ၀ိညဥ္ျဖင္႔ သိအပ္၏ ။ စင္ၾကယ္ျမင္႔ျမတ္ ေသာ ၊အေႏွာက္ အယွက္ အပိတ္အပင္ ကင္းေသာ ၊ ကာမဂုဏ္ အာမိသ ကင္းေသာ စိတ္ျဖင္႔ ေကာင္းစြာက်င္႔ေသာ အရိယာတို႔သည္ နိဗၺာန္ ကို သိႏိုင္ ၊ျမင္ႏိုင္သည္။
မင္း - အရွင္ဘုရား၊ နိဗၺာန္သည္ မရွိတရား မဟုတ္လ်ွင္ နိဗၺာန္ကို ဥပမာျဖင္႔ ျပေတာ္မူပါ ။ နိဗၺာန္ ဟူသည္ အဘယ္လို႔နည္း ။

ေထရ္ - မင္းၾကီး ၊ ေလဆိုေသာ အရာ သည္ ရွိသည္ မဟုတ္ေလာ ။
မင္း - ရွိပါသည္ ၊ အရွင္ ။

ေထရ္ - ေလသည္ အဆင္း ၊ ပံုသ႑ာန္ အၾကီးအေသး အရွည္ အတို မည္သို႔ ရွိပါသနည္း ။
မင္း - ေလကို ညႊန္ျပ ၊ေဖာ္ျပရန္ မျဖစ္ႏိုင္ပါ ။

ေထရ္ - သို႔ဆိုလ်ွင္ ေလမရွိသေလာ ၊ ေလသည္ မရွိတရားေလာ။
မင္း - ေလသည္ ရွိပါ၏ ။ ေလကို ညႊန္ျပ ရန္ေတာ႔ မစြမ္းပါ ။သို႔ေသာ္ ေလရွိသည္ကို ႏွလံုးသား၌ သိေနပါသည္ ။ ႏွာသီး၀၌ တိုးေနပါသည္ ။ထိုတိုးေသာ လကၡဏာ အားျဖင္႔ လည္း သိပါသည္။

ေထရ္ - မင္းၾကီး နိဗၺာန္ သည္လည္း ထိုသို႔ပင္ ျဖစ္၏။ ျငိမ္းခ်မ္းမႈရရွိေသာ လကၡဏာ အားျဖင္႔ ထင္ရွားရွိေၾကာင္းသိရာ၏။ ေလကဲ႔သို႔ပင္ အဆင္းအားျဖင္႔ ၄င္း ၊ ပံုသ႑ာန္ အားျဖင္႔ ၄င္း ညႊန္ျပရန္ မျဖစ္ႏိုင္ပါ။
မင္း - လက္ခံပါျပီ ဘုရား ။ ဆက္၍ေမးလိုသည္မွာ နိဗၺာန္ သည္ တည္ရာအရပ္ ရွိပါသေလာ။

ေထရ္ - မင္းၾကီး ၊ နိဗၺာန္ သည္ တည္ရာအရပ္ မရွိပါ။
မင္း -နိဗၺာန္ သည္ တည္ရာအရပ္ မရွိျငား ၊ နိဗၺာန္ သည္ မရွိႏိုင္ ၊ နိဗၺာန္ ကို မည္ကဲ႔သို႔ မ်က္ေမွာက္ျပဳႏိုင္သနည္း။

ေထရ္ - မင္းၾကီး ၊ နိဗၺာန္ သည္ အျမဲအစြဲတည္ေနရာ အရပ္မရွိေသာ္လည္း နိဗၺာန္ သည္ ရွိ၏ ။ ေကာင္းစြာက်င္႔ၾကံ ႏွလံုးသြင္းမႈျဖင္႔ နိဗၺာန္ ကို မ်က္ေမွာက္ျပဳႏိုင္၏။ ဥပမာ - မီးသည္ ထင္ရွားရွိ၏ ။ထိုမီး၏ အျမဲအစြဲတည္ေနရာ အရပ္သည္ မရွိသကဲ႔သို႔ ျဖစ္၏။ ေက်ာက္ခဲ ႏွစ္လံုး ခတ္မွ ၊ ၀ါးႏွစ္လံုးပြတ္မွ မီးျဖစ္လာ ၊ ရလာသကဲ႔သို႔ ျဖစ္၏။ ထုိ႔အျပင္ စၾကဝေတးမင္းတို႔ ရရွိအပ္ေသာ စၾကာရတနာ ၊ မိဘုရားရတနာ ၊ သူၾကြယ္ ရတနာ ၊ ဆင္ရတနာ ၊ျမင္းရတနာ စေသာ ရတနာ (၇)ပါးတို႕ သည္လည္း တည္ေနရာ မထင္ရွားေပ ။ မင္းက်င္႔တရားေကာင္းမြန္သူထံသို႕ ကပ္ေရာက္လာၾကကုန္၏ ။ ထို႔အတူ သင္႔ေတာ္ ေသာ ႏွလံုးသြင္းမႈျဖင္႔ က်င္႔ၾကံအားထုတ္သူတို႔ သာ နိဗၺာန္ကို မ်က္ေမွာက္ျပဳႏိုင္ၾကကုန္ ၏။
ထုိသည္ကုိ ေလ့လာၾကည့္ပါက နိဗၺာန္သည္ အရွိတရားျဖစ္သည္။ သုိ႔ေသာ္ ဘုံ၊ ဗိမၼာန္ ျဖင့္ တည္ရွိေနေသာအရာမဟုတ္ပါ။ နိဗၺာန္ကုိ ဥာဏ္ျဖင့္သာ ျမင္ႏုိင္ မ်က္ေမွာက္ျပဳႏုိင္စြမ္း ရွိေသာ အရာျဖစ္ပါသည္။

အမွန္ျမင္၍ အျမင္မွန္ႏုိင္ၾကပါေစ။

မင္း - လက္ခံပါျပီ ဘုရား ။ ။


နိဗၺာန္

နိဗၺာန္ဆိုသည္မွာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ား၏ အစြန္းစြန္ ဘာသာေရးရည္မွန္းခ်က္ျဖစ္ေပသည္။ မဟာယာန ႏွင့္ ေထရ၀ါဒ ဟူ၍ဂိုဏ္းၾကီး ႏွစ္ခုကြဲသကဲ့သို႔ နိဗၺာန္ႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ အယူအဆမွာလည္း ကြဲျပားသည္။ မဟာယာန က်မ္းမ်ားတြင္ နိဗၺာန္ကို သုခခ်မ္းသာတို႔ျဖင့္ ျပည့္စုံသည့္ ဘံုဗိမာန္အျဖစ္လည္းေကာင္း၊ သံသရာကိုယ္၌ကပင္ နိဗၺာန္ျဖစ္သည္ ဟူ၍လည္းေကာင္း ကြဲျပားေသာ အယူအဆမ်ား၊သေဘာတရားမ်ားကို တင္ျပထားသည္။ သို႔ေသာ္ ေထရ၀ါဒတြင္မူ ဆရာစဥ္ဆက္ ႏွင့္ က်မ္းဂန္မ်ားတြင္ နိဗၺာန္သည္ တည္ေနရာဘံုအျဖစ္ မယူဆ၊မသတ္မွတ္သင့္ေၾကာင္း၊ သံသရာႏွင့္ ဆက္စပ္မႈကင္းမွ သာလွ်င္ နိဗၺာန္ျဖစ္ေၾကာင္း အစရွိသျဖင့္ တိက်စြာရွင္းလင္းျပဆိုထားေပသည္။

ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶက်မ္းဂန္အရ ၃၁-ဘံု၌ ရွိၾကေသာ သတၱဝါတို႔သည္ သံသရာလည္ၾကရာတြင္ ၃၁-ဘံုမွ စိတ္၏ လံုးဝ ခ်မ္းသာရာျဖစ္ေသာ ကိေလသာမ်ားမွ လြတ္ကင္းရာကို နိဗၺာန္ဟု ေခၚသည္။ နိဗၺာန္တြင္ လူတုိ႔၏ ဒုကၡအားလံုးမွ ကြၽတ္ၿငိႇမ္းၿပီး နိဗၺာန္ သုိ႔ေရာက္ရွိၿပီးေနာက္ သံသရာ အသစ္တဖန္ျပန္လယ္ျခင္း မရွိေတာ့ေပ။

နိဗၺာန္သည္ ေကာင္းဘံုကဲ့သုိ႔ ေနရာအျဖစ္ မရွိေပ။ နိဗၺာန္သည္ ဥပခါျပဳျခင္းကဲ့သုိ႔ သံသရာ ႏွင့္ဆန္႔က်င္ဖတ္ျဖစ္သည္။

နိဗၺာန္၏ ဂုဏ္ပုဒ္မ်ား

1. မာန္မယစ္ရာ နိဗၺာန္။ (မဒနိမၼဒေနာ)
2. တဏွာမြတ္သိပ္ျခင္းကို ပယ္ေျဖာက္ရာ နိဗၺာန္။ (ပိပါသ၀ိနေယာ)
3. ကာမဂုဏ္ အာလယကို အႂကြင္းမဲ့ခြာရာ နိဗၺာန္။ (အာလယသမုဂၣါေဋာ)
4. ၀ဋ္သံုးပါးမွ ကင္းျပတ္ရာ နိဗၺာန္။ (၀႗ဳပေစၦေဒါ)
5. တဏွာကုန္ၿငိမ္းရာ နိဗၺာန္။ (တဏွာကၡေယာ)
6. ရာဂကင္းလြတ္ရာ နိဗၺာန္။ (၀ိရာေဂါ)
7. တဏွာ၏ခ်ဳပ္ရာ နိဗၺာန္။ (နိေယာေဓာ)
8. အျမဲခိုင္ခန္႔ေသာ နိဗၺာန္။ (ဓု၀ံ)
9. အိုျခင္းမရွိေသာ နိဗၺာန္။ (အဇရံ)
10. သံသရာခ်ဲ႕တတ္ေသာ တရားမရွိေသာ နိဗၺာန္။ (နိပၸပဥၥံ)
11. မေဖာက္မျပန္ မွန္ကန္ေသာ နိဗၺာန္။ (သစၥံ)
12. သံသရာ၏ ဟိုမွာဘက္ကမ္းျဖစ္ေသာ နိဗၺာန္။ (ပါရံ)
13. ဉာဏ္ႏံု႔သူတို႔ အလြန္ျမင္ႏိုင္ခဲေသာ နိဗၺာန္။ (သုဒုဒၵသံ)
14. ကိေလသာကင္းေ၀း ခ်မ္းေအးေသာ နိဗၺာန္။ (သိ၀ံ)
15. ေသျခင္းကင္းရာ နိဗၺာန္။ (အမတ)
16. ၿငိမ္းခ်မ္းရာ ေဘးကင္းရာ နိဗၺာန္။ (ေခမံ)
17. သခၤါရကင္းဖြယ္ အံ့ဖြယ္သူရဲ မျဖစ္ဖူးေသာ နိဗၺာန္။ (အဗၻဳတံ)
18. ေဘးမရွိေသာ ေႏွာက္ယွက္ပုပန္ျခင္းကင္းရာ နိဗၺာန္။ (အနီတိကံ)
19. ၀ဋ္ဆင္းရဲမွ ေစာင့္ေရွာက္ရာ နိဗၺာန္။ (တာဏံ)
20. ေဘးရန္လြတ္ေရွာင္း ပုန္းေအာင္းရာ နိဗၺာန္။ (ေလဏံ)
21. ၾသဂမလႊမ္းေသာ ကြၽန္းတည္းဟူေသာ နိဗၺာန္။ (ဒီပံ)
22. ကိေလသာမွ စင္စစ္ စင္ၾကယ္ေသာ နိဗၺာန္။ (၀ိသုဒၶိ)
23. သူေတာ္ေကာင္းတို႔ ေတာင့္တအပ္ေသာ နိဗၺာန္။ (၀ရံ)
24. သိမ္ေမြ႔ႏူးညံ့ေသာ နိဗၺာန္။ (နိပုဏံ)
25. အေၾကာင္းတရား မျပဳျပင္အပ္ေသာ နိဗၺာန္။ (အသခၤတ)
26. ကိေလသာမွ လြတ္ေသာ နိဗၺာန္။ (ေမာေကၡာ)
27. အထူးသျဖင့္ ခ်ီးမြမ္းအပ္ေသာ နိဗၺာန္။ (ေသေ႒ာ)
28. အတုမရွိ အလြန္ျမတ္ေသာ နိဗၺာန္။ (အႏုတၱေရာ)
29. ေလာကသံုးပါး၏ ဆံုးရာ နိဗၺာန္။ (ေလာကႆေႏၲာ)

နိဗၺာန္၏ ဂုဏ္ေက်းဇူးတို႔ကို သိေအာင္ျပဳ၍ အဖန္ဖန္ ႏွလံုးသြင္းရာ၏၊ ဆင္ျခင္ေအာက္ေမ့ရာ၏၊ ဤသို႔ နိဗၺာန္၏ဂုဏ္တို႔ကို အသီးသီး ဆင္ျခင္ ေအာက္ေမ့သည္ရွိေသာ္ အလြန္ စိတ္ၾကည္လင္၏၊ ဉာဏ္ႀကီးထြား၏၊ စိတ္ေအးခ်မ္းတည္ၾကည္၏၊ ဥပစာရ စ်ာန္ကိုရ၏။


နိဗၺာန္အေၾကာင္း
July 28, 2010
By admin

“ … နိဗၺာန္၏ တည္ရာအရပ္ မရွိ။ ဒီစကားက သိပ္ေကာင္းတယ္။ အခု ေျပာၾကတာက နိဗၺာန္လို႔ ေျပာလိုက္ရင္ နိဗၺာန္ေရာက္တယ္လို႔လည္း ေျပာေလ့ရွိၾကတယ္။ နိဗၺာန္ရတယ္လို႔လည္း ေျပာေလ့ရွိၾကတယ္။

ေရာက္တယ္ဆိုတဲ့ စကားထဲမွာ ဘာပါေနသလဲဆိုေတာ့ နိဗၺာန္ဟာ ေရာက္စရာေနရာတစ္ခု, ဘံုတစ္ခု, ဌာနတစ္ခုလုိ႔ စိတ္က ထင္,ထင္ေနတတ္တယ္။ ဘယ္သူပဲျဖစ္ျဖစ္ မ်ားေသာအားျဖင့္ အဲသလိုခ်ည္း ထင္တတ္ၾကတယ္။

ဒီေနရာမွာ မိလိႏၵမင္းႀကီးက ေမးတယ္။ နိဗၺာန္ရဲ႕တည္ရာ အရပ္ ရွိပါသလားတဲ့။ မရွိဘူးလို႔ ရွင္နာဂသိန္က ေျဖတယ္။

ဒါေၾကာင့္မို႔ နိဗၺာန္ဟာ အေရွ႕မွာ ရွိတယ္၊ အေနာက္မွာ ရွိတယ္၊ ေတာင္မွာ ရွိတယ္၊ ေျမာက္မွာ ရွိတယ္၊ အထက္မွာ ရွိတယ္၊ ေအာက္မွာ ရွိတယ္ … ဘယ္လိုမွ ေျပာလို႔ မရဘူး။ ဘယ္ေနရာ နိဗၺာန္ရွိတယ္ဆိုတာ ေျပာလို႔ မရဘူး။

ကိေလသာခ်ဳပ္ၿငိမ္းျခင္းသေဘာကို ဘယ္ေနရာမွာ ရွိတယ္လို႔ ေျပာလို႔ မရဘူး။ ၫႊန္ၾကားလို႔ မရဘူး။ ဒါေၾကာင့္မို႔ တည္ရာအရပ္ရယ္လို႔ မရွိဘူး။

ဒါေၾကာင့္မို႔ နိဗၺာန္လို႔ ေျပာလိုက္ရင္ ဘံုတစ္ခုအေနမ်ိဳး မျမင္မိေစနဲ႔။ ေရာက္စရာဌာနတစ္ခုအေနနဲ႔ မျမင္မိေစနဲ႔။ အဲဒါ အေရးႀကီးတယ္။ နိဗၺာန္ဟာ သေဘာတရားတစ္ခုပဲ။”

(အရွင္သီလာနႏၵာဘိဝံသ)

+++++

၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ဇူလိုင္လ ၂၄ ရက္ စေနေန႔တြင္ ေလာကခ်မ္းသာဘုရားေက်ာင္း၌ အရွင္သီလာနႏၵာဘိဝံသ၏ အဘိဓမၼာပို႔ခ်ခ်က္သင္တန္း၊ အပတ္စဥ္ (၄၂) နိဗၺာန္အေၾကာင္းပို႔ခ်ခ်က္ကို နာယူ သင္ယူၾကရ၏။

သင္တန္းတြင္ ေလာကခ်မ္းသာဘုရားေက်ာင္းသို႔ ေခတၱေရာက္ရွိေနေသာ ဓမၼေဘရီဆရာေတာ္ အရွင္ဝိရိယ (ေတာင္စြန္း)က နိဗၺာန္အေၾကာင္း နာရီဝက္ခန္႔ ေဟာၾကား ပို႔ခ်ေပး၏။


ေဒးဒရဲေက်ာင္းဆရာေတာ္ႀကီး၏ ေပါင္းျမက္မ်ား ရွင္းလင္းၿပီး၍ ေပၚလာေသာ ေျမကြက္ဥပမာ၊ ဝါးခ်က္မင္းေက်ာင္းဆရာေတာ္ႀကီး၏ ကိုယ္တိုင္ က်င့္ၾကံ အားထုတ္ နိဗၺာန္ကို မ်က္ေမွာက္ျပဳၿပီးမွ ႏွစ္ဦး ျပန္ဆံု၍ ရွင္းရမည့္တရား ဥပမာမ်ားျဖင့္ ကိေလသာရွင္းမွ ေပၚလာေသာ တရား၊ ရွင္းႏိုင္သူ၏ သႏၲာန္တြင္ ေပၚသည့္ လြတ္ေျမာက္မႈ သေဘာ၊ ပစၥတၱံ ေဝဒိတေဗၺာ ဝိညဴဟိ – သစၥာေလးပါး သိျမင္၍ အရိယာအျဖစ္သို႔ ေရာက္ၿပီးေသာ သူေတာ္ေကာင္းႀကီးတို႔သာ ကိုယ္စီကုိယ္င သိႏိုင္ ခံစားႏိုင္သည္ဟူေသာ တရားေတာ္ျမတ္၏ ဂုဏ္ေတာ္ျမတ္ႏွင့္အညီ သိႏိုင္သည့္ သေဘာျဖစ္ေၾကာင္း ရွင္းျပ ေဟာေျပာသြား၏။

+++++

နိဗၺာန္

နိဗၺာန = နိ + ဝါန

နိ = ထြက္ေျမာက္

ဝါန = တဏွာ

ဝါနဟု ဆိုအပ္ေသာ တဏွာမွ ထြက္ေျမာက္တတ္ေသာေၾကာင့္ နိဗၺာန္ဟု ေခၚသည္။

ထြက္ေျမာက္ဟူသည္ အာ႐ုံျပဳ မခံရျခင္းကို ဆိုလိုသည္။

နိဗၺာန္သည္ မဂ္ဉာဏ္ ၄-ပါးျဖင့္ မ်က္ေမွာက္ျပဳထိုက္ေသာ တရားျဖစ္သည္။

မဂ္ဖိုလ္တို႔၏ အာ႐ုံျဖစ္သည္။

နိဗၺာန္ကို အမ်ိဳးမ်ိဳးေဟာၾကားထားခ်က္မ်ားမွ ထင္ရွား အေတြ႕ရမ်ားသည့္ အခ်က္မ်ားမွာ -

နိဗၺာန္ဟူသည္

(၁) တဏွာ၏ အႂကြင္းမဲ့ ကုန္ရာကုန္ေၾကာင္း/ကုန္ျခင္း (တဏွာယ အေသသ ဝိရာဂနိေရာဓ) ျဖစ္၏။

မဟာစည္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးက တဏွာ၏ အႂကြင္းမဲ့ ကုန္ျခင္း ခ်ဳပ္ျခင္းဆိုသည္ကို ပိုၿပီး ႏွစ္သက္၏။

ဓမၼစၾကာတြင္ … ေယ တႆာေယဝ တဏွာယ အေသသဝိရာဂနိေရာေဓာ စာေဂါ ပဋိနိႆေဂၢါ မုတၱိ

အနာလေယာ … ဆိုၿပီး အထပ္ထပ္ ေဟာ၏။

‘အနာလေယာ’၊ ‘စာေဂါ’၊ ‘ပဋိနိႆေဂၢါ’ စသည့္ပုဒ္မ်ား၏ အနက္အဓိပၸာယ္မွာ တစ္ခုႏွင့္တစ္ခု

သိပ္မကြာလွေပ။

(၂) တဏွာကုန္ရာကုန္ေၾကာင္း/ကုန္ျခင္း (တဏွကၡယ) ျဖစ္၏။

တဏွကၡယဟု ပါဠိပုဒ္ျဖင့္ ေဟာျခင္းလည္း ရွိ၏။ အဓိပၸာယ္အတူတူပင္ ျဖစ္၏။

(၃) ရာဂ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟတို႔ ကုန္ရာကုန္ေၾကာင္း/ကုန္ျခင္း (ရာဂကၡယ၊ ေဒါသကၡယ၊ ေမာဟကၡယ) ျဖစ္၏။

ကိေလသာတို႔ ကုန္ရာကုန္ေၾကာင္းကို ဆို၏။ ပါဠိေတာ္တို႔တြင္ ရာဂကၡယသည္ နိဗၺာန္၊

ေဒါသကၡယသည္ နိဗၺာန္၊ ေမာဟကၡယသည္ နိဗၺာန္ဟု ေဟာထားခ်က္မ်ား ရွိ၏။

(၄) ဘဝခ်ဳပ္ရာခ်ဳပ္ေၾကာင္း/ခ်ဳပ္ျခင္း (ဘဝနိေရာဓ) ျဖစ္၏။

ဘဝမရွိေတာ့ျခင္း၊ ေနာက္ထပ္မျဖစ္ေတာ့ျခင္း ခ်ဳပ္ျခင္းကိုလည္း နိဗၺာန္ဟု ေခၚ၏။

(၅) ဆင္းရဲခ်ဳပ္ရာခ်ဳပ္ေၾကာင္း/ခ်ဳပ္ျခင္း (ဒုကၡနိေရာဓ) ျဖစ္၏။

အမွန္ ၄-ပါးတြင္ တတိယသစၥာကို ဒုကၡနိေရာဓဟု ေခၚ၏။

ဒုကၡကုန္ရာ ေနရာတစ္မ်ိဳးသေဘာ … စသည္ ဥပမာအမ်ိဳးမ်ိဳး တင္စား ေျပာေနျခင္းသာ ျဖစ္ၿပီး

နိဗၺာန္သည္ ေနရာ ဘံု ဌာနတစ္ခု မဟုတ္ေပ။

ရာဂ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ သို႔မဟုတ္ ကိေလသာတို႔ ကုန္ၿငိမ္းသည့္ သေဘာသာ ျဖစ္၏။

(၆) မည္သည့္အေၾကာင္းကမွ် မျပဳလုပ္အပ္ေသာ တရား (အသခၤတ) ျဖစ္၏။

ကံ, စိတ္, ဥတု, အာဟာရ ဟူေသာ အေၾကာင္းတရား ၄-ပါးက ႐ုပ္ကို ျပဳျပင္သကဲ့သို႔ နိဗၺာန္မွာ

ျပဳလုပ္အပ္ေသာ အေၾကာင္းတရား မရွိ။

နိဗၺာန္သည္ တရားအားထုတ္ျခင္း၏ အက်ိဳး မဟုတ္။ မဂ္ဉာဏ္၏ အက်ိဳး မဟုတ္။

အာ႐ုံကို အေၾကာင္းဆိုေသာ အေနျဖင့္ (ပါဠိလို ပစၥယသဒၵါအေနျဖင့္ သံုး၏။) ေျပာလွ်င္မူ နိဗၺာန္သည္

အေၾကာင္းထဲ ပါႏိုင္၏။

အထူးသျဖင့္ နိဗၺာန္သည္ အက်ိဳး မဟုတ္။

သူ႔အလိုလို သူ႔ဟာသူ ထင္ရွားရွိေနေသာ တရားသာ ျဖစ္သည္။

(၇) ကိေလသာမွ လြတ္ေျမာက္ရာ လြတ္ေျမာက္ေၾကာင္း/လြတ္ေျမာက္ျခင္း (မုတၱိ၊ ဝိမုတၱိ) ျဖစ္၏။

ကိေလသာမွ လြတ္ျခင္း၊ ကိေလသာအာ႐ုံနယ္ပယ္ အျပင္ဘက္ေရာက္ျခင္း ျဖစ္၏။

မုတၱိဟုလည္း သံုး၏။ ဝိမုတၱိဟုလည္း သံုး၏။

(၈) ကၽြန္းသဖြယ္ျဖစ္ေသာ တရား (ဒီပ) ျဖစ္၏။

သမုဒၵရာ ပင္လယ္ထဲ ေမ်ာေန ဒုကၡေရာက္ေနသူအတြက္ ကၽြန္းကို မွီခိုၿပီး အသက္ရွင္ရသကဲ့သို႔

သံသရာထဲ ေမ်ာေနသူတို႔အတြက္ နိဗၺာန္ကို ကၽြန္းသဖြယ္ တင္စားျခင္း ျဖစ္၏။

(၉) လဲေလ်ာင္းရာျဖစ္ေသာ တရား (တာဏ) ျဖစ္၏။

အားကိုးရာအျဖစ္ကို ဆိုလို၏။

(၁၀) ပုန္းေအာင္းရာျဖစ္ေသာ တရား (ေလဏ) ျဖစ္၏။

နိဗၺာန္ဟူေသာ ပုန္းေအာင္းရာကို ရလွ်င္ သံသရာေဘးဒုကၡမွ လြတ္ျခင္းကို ဆို၏။

(၁၁) မွီခိုရာျဖစ္ေသာ တရား (ပရာယဏ) ျဖစ္၏။

နိဗၺာန္ကို တကယ္ေတြ႕မွ၊ နိဗၺာန္ကို အာ႐ုံျပဳႏိုင္ေသာ စိတ္မ်ား မိမိသႏၲာန္မွာ ျဖစ္မွ အပါယ္ေဘး

သံသရာေဘးဒုကၡတို႔မွ လြတ္ေျမာက္ေသာ အားထားမွီခိုရာအစစ္ ျဖစ္ေၾကာင္းကို ဆို၏။

(၁၂) အမွန္တရား (သစၥ) ျဖစ္၏။

နိဗၺာန္ကို သစၥာတရားဟုလည္း ေခၚ၏။

အမွန္တရား ၄-မ်ိဳးျဖစ္ေသာ ဆင္းရဲအမွန္တရား၊ ဆင္းရဲေၾကာင္းအမွန္တရား၊ ဆင္းရဲခ်ဳပ္ရာ

နိဗၺာန္အမွန္တရား၊ ဆင္းရဲခ်ဳပ္ရာေရာက္ေၾကာင္းျဖစ္ေသာ အက်င့္အမွန္တရားမွ အမွန္တရား တစ္ခု

ျဖစ္၏။

(၁၃) ခ်မ္းသာျခင္းတရား (သုခ) ျဖစ္၏။

နိဗၺာနံ ပရမံ သုခံ – နိဗၺာန္သည္ အျမတ္ဆံုး ခ်မ္းသာဟု ဓမၼပဒတြင္ ေဟာထား၏။

(၁၄) ၿငိမ္းခ်မ္းျခင္းတရား (သႏၲိ) ျဖစ္၏။

ခံစားမႈမပါေသာ ၿငိမ္းေအးျခင္း ျဖစ္၏။

(၁၅) မြန္ျမတ္ေသာတရား (ပဏီတ) ျဖစ္၏။

(၁၆) ၿမဲေသာတရား (ဓုဝ) ျဖစ္၏။

တရားေတြထဲမွာ ၿမဲသည္ဟူ၍ နိဗၺာန္သာ ရွိ၏။

(၁၇) မေသရာတရား (အမတ) ျဖစ္၏။

ဥပါဒ္-အျဖစ္မရွိ၍ ဘင္မရွိ။ ေသျခင္းကင္းေသာ တရား ျဖစ္၏။

(၁၈) မိမိထက္သာေသာတရား မရွိေသာ တရား (အႏုတၱရ) ျဖစ္၏။

အျမတ္ဆံုးတရားဟု ဆို၏။

(၁၉) နက္နဲေသာ တရား (ဂမၻီရ) ျဖစ္၏။

နိဗၺာန္ကို အမွန္းအဆျဖင့္ မျမင္ႏိုင္ဘဲ မဂ္ဉာဏ္ ဖိုလ္ဉာဏ္ တကယ္ရမွ ျမင္ႏိုင္သျဖင့္ နက္နဲေသာ

တရားဟု ဆုိ၏။

ေလာကရဲ႕ဒဏ္ ၾကံ႕ၾကံ႕ခံ

ေလာကဓံတရားရွစ္ပါးျဖစ္သည့္ လာဘ္ရျခင္း၊ လာဘ္မရျခင္း၊ အေႁခြအရံေပါျခင္း၊ အႁခြအရံ မရွိျခင္း၊ အခ်ီးအမြမ္းခံရျခင္း၊ အကဲ့ရဲ႕ခံရျခင္း၊ ခ်မ္းသာႏွင့့္ျပည့္စံုစြာေနႏိုင္ျခင္း၊ ဆင္းရဲျခင္းႏွင့္ ရင္ဆိုင္ရျခင္းစသည့္ ေလာကဓံတရားမ်ားသည္ မလြတ္မလပ္ ဒလစပ္ ႀကံဳေတြ႔ရသည္မွာ ေလာက၏ ျဖစ္စဥ္ဓမၼတာပင္ျဖစ္ေပသည္။ ထိုသို႔ အေကာင္းေလာကဓံ၊ အဆိုးေလာကဓံ တစ္လွည့္စီ ႐ိုက္ခတ္ေနၾကရာ အေကာင္းႏွင့္ ႀကံဳေတြ႕ရလို႔လည္း မေျမာက္ႂကြရာ၊ အဆိုးႏွင့္ ႀကံဳေတြ႕ရလို႔လည္း စိတ္ဓာတ္မက်ေလရာ။

အသိနဲ႕ အက်င့္

အက်င့္မပါေသာ အသိတရားမ်ားက မိမိကိုယ္ကို ဖ်က္ဆီးဖို႔သာ ျဖစ္ေနတတ္၏။

အသိကိုလုိက္မက်င့္လွ်င္ေနာက္ဆံုး၌သိသလိုလိုမသိသလိုလိုႏွင့္ မသိသည္သာလွ်င္ ျဖစ္သြားတတ္ေသာေၾကာင့္ အသိႏွင့္အက်င့္ ထပ္တူက်ေစရန္ ၀ိဇၨာစရဏ သမၸေႏၷာ- အသိေရာအက်င့္ပါၿပည့္စံုေတာ္မူေသာဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးကဲ့သုိ႔က်င့္ၾကံပြါးမ်ားအားထုတ္ၾကရာ၏။

ေစတနာေကာင္းမွ လာဘ္ရ၏

ေရွးအခါက ဘုရားေလာင္းသည္ ေပါက္ပင္ႀကီးတစ္ပင္တြင္ ရုကၡစိုးနတ္ ျဖစ္ေန၏။
ဆင္းရဲသား ပုဏၰား တစ္ဦးသည္ ေပါက္ပင္ႀကီး၏ ေျခရင္း အမႈိက္သရိုက္မ်ားကို ခုတ္ထြင္ရွင္းလင္း၏၊
ပန္း၊ ဆီမီး၊ အေမႊးတိုင္မ်ားျဖင့္လည္း ပူေဇာ္၏၊ ထို႔ေနာက္...
“ခ်မ္းသာစြာ အိပ္ရပါ၏ေလာ...ဟု ဆိုလွ်က္ ျပန္သြား၏”

တစ္ေန႔ ပုဏၰားအိုတစ္ဦး ေရာက္လာ၏၊
အို ပုဏၰားငယ္ စိတ္မရွိ ၾကားမႈမရွိသည့္ ေပါက္ပင္ကို အဘယ္ေၾကာင့္ ပူေဇာ္ရသနည္း...ခ်မ္းသာစြာ အိပ္ရပါ၏ေလာ-ဟု ေမးရသနည္း၊

အဘပုဏၰား
အကၽြႏု္ပ္သည္ ခ်မ္းသာလို၍ ပူေဇာ္ျခင္း ျဖစ္ပါသည္၊ ဤအပင္၌ နတ္မ်ားရွိ၏၊

ထိုအခါ ပုဏၰားအိုသည္
ဖန္ဆင္းထားေသာ ပုဏၰားအိုအသြင္မွ နတ္အသြင္ ျပလိုက္သည္၊
ပုဏၰားငယ္ ငါသည္ ဤအပင္ေစာင့္ နတ္ျဖစ္၏၊ မေၾကာက္လင့္...သင့္အား ဥစၥာတို႔ကို ငါေပးအံ႔။
ထိုသို႔ေျပာဆိုကာ ေပ်ာက္ကြယ္သြား၏။

မၾကာမီ ပုဏၰားငယ္သည္ အိမ္ေအာက္မွ ေရႊအိုးမ်ားကို တူးေဖာ္ရရွိ၏၊
ထို႔ေၾကာင့္ မိမိလည္း သံုးစြဲ၊ အလွဴအတန္းလည္းလုပ္၊ သီလလည္း ေဆာက္တည္ကာ ထာဝရခ်မ္းသာသြား ခဲ့ေပသည္။ ေစတနာေကာင္း၍ ပုဏၰားငယ္မွာ လာဘ္ဥစၥာမ်ား ရရွိျခင္း ျဖစ္ပါသည္။
(စတုတၳနိပါတ္ ပလာသဇာတ္)